Posts from the Celer Category

In Celer’s Xièxie, field recordings and measured drones make up eleven cinematic, and enjoyable tracks.. The work is a kind of audio-diary, a poetic translation of the suggestions raised by crossing between places and situations, moving over different environments with different climatic conditions, with the alternation of sunsets and neon lights, awakenings and markets, nature and metropolis, flashes and fogs. Thank You.

Xièxie is a recent eleven-track album from one man US ambient project Celer- Will Long, who now lives in Japan. The album sees him bringing together heady-to-blurring drone-work & ambient studies, with subtle and subdued use of field recordings- all making for one of this year’s genre highlights.

The release comes in several formats- a 2LP edition of 300 copies, 150 silver and 150 black, a 2CD, 6-panel package edition of 500 copies, and a 2CS oversized slipcase edition of 150 copies. And the concept of the album is based around Long’s trip to Shanghai and how he felt overwhelmed by the experience, with the release titles meaning Thank you in Chinese.

Each of the eleven tracks last between just under a minute, and twenty one minutes- and with all the tracks the feeling/ vibe of the ambient tracks are very much focused on travel- with the field recording elements really enchanting this feeling- as we get sounds from with a Shanghai train, on busy & bustling crossings, people chatter in parks, etc.

Each of the musical tracks focuses in on a particular type of ambience- so we move from warmly warped tonal drifts, through to lush and harmonic looped dwells, onto sparse, hazed and blurring simmers, through to fairly rising and bright hoovers. Each track very much brings back memories of traveling- be it  the nervous apprehension of a trip, the speeding wonder of a train journey, or lulling half asleep state on an airplane.

Long really is extremely skilled and masterful at all types of ambeince, and with Xièxie he offers up yet another very compelling and replayable selection of tracks-added to this we get a neat concept/ vibe. Without doubt one of 2019’s ambient highlights.

Celer utilizza invece le field recordings come base di partenza per sviluppare la narrazione di un suo recente viaggio a Shangai, fra scenari urbani al contempo maestosi e spersonalizzanti, carichi di mistero e globalizzati nelle insigne luminose e nello skyline futuribile. Di qui, le registrazioni d’ambiente si dissolvono gradualmente per lasciar spazio a monocromi che ruotano su se stessi mutando impercettibilmente di tono e intensita, come se le immagini scorressero al rallentatore sul finestrino di un treno metropolitan laciato a tutta velocita. L’effetto talvolta e onirico e straniante, ma dilatato e reierato in un’ora e mezzo di ascolto non puo che perdere d’intensita, disperdendosi nell’indeterminatezza.

Artiste prolifique, dont la cadence des sorties est difficile à suivre, Will Long aka Celer offre avec Xièxie (« merci » en chinois) un de ses meilleurs albums, si ce n’est le meilleur.

Né d’un voyage en Chine, où il en a profité pour enregistré les sons des lieux qu’il a traversé, qui s’intègrent en mode d’interludes, Xièxie est un journal de voyage se nourrissant des impressions de l’artiste, chargées d’un onirisme éthérée.

Tout semble en apesanteur, les bruits d’ambiances eux mêmes étant habités d’un calme grouillant, enrobé d’une auréole apaisée. Le temps semble s’arrêter, porté par des nappes flottants sur des atmosphères aux frontières aquatiques.

Il suffit de fermer les yeux ou de regarder le ciel la nuit, pour ressentir les vibrations sonores d’un environnement riche en émotions, où les étoiles défient l’immensité jusqu’à nous faire décrocher de la réalité. Sublime.

El norteamericano Will Long aka Celer quien vive actualmente en Tokio, Japón, es un prolífico músico con una discografía de 100 discos en formatos digital y físico. Para componer “Xièxie” (gracias en chino), Long se inspiró en un viaje a China en el que captura sonidos del ambiente como bocinas, silbidos, motores de automóviles, fragmentos de conversaciones, estaciones de tren, niños y anuncios de publicidad permitan al eyente tener un contexto de un viajero e imaginar lo que Long observaba con interés y asombro. La música es cinemática y despliega interminables drones e imágenes que se mueven lentamente. Creando un contraste entre el fondo musical y el vertiginoso movimiento de las ciudades. La grabación del tren rápido a 303 km por hora de la Shanghai red line, que captura el silbido de la impresionante velocidad que alcanzan estos trenes, no se contrapone con el mar de drones y la quietud imperante en el ambient que envuelve a este álbum. Will Long nos invita una vez más a un placentero viaje que nos abre la imaginación y nos inspira con su música evocadora.

Artiesten die in de weer zijn met field recordings zoeken ofwel de (schijnbare) stilte van de natuur of zoeken integendeel de drukte van de stad op. En hoewel beide vormen een verrassend eindresultaat kunnen opleveren, blijft het geluid van de grote stad nog steeds het meest tot mijn verbeelding spreken. Met onze denkbeeldige rugzak, in dit geval een koptelefoon, trekken we naar de grootste stad in China: Shanghai. Met een populatie van ruim 20 miljoen mensen verspreid over een oppervlakte 6340,5 km² zijn we er vrij gerust in dat onze klankentapper het een en ander zal kunnen registreren. De kans om in dit omvangrijke gebied te verdwalen lijkt ons vrij groot,waardoor een gids geen overbodige luxe zal zijn. Die gids vinden we in de persoon van Will Long, in muzikale kringen gekend onder het pseudoniem Celer. Long is een Amerikaan die tegenwoordig in Tokyo woont, en naast muzikant ook nog schrijver en fotograaf is. Samen met zijn vrouw Danielle Baquet richtte hij in 2005 Celer op. Vier jaar moest Long noodgedwongen alleen verder toen Danielle op slechts 26-jarige leeftijd overleed aan hartfalen. Long bleef niet bij de pakken zitten en ontpopte zich tot een zeer productief artiest (iets wat ook reeds het geval was in hun tijd als duo): 211 releases op 15 jaar tijd is niet niks. Vaak reageert men sceptisch tegenover artiesten die heel veel op een korte tijd uitbrengen, vaak is dit ook terecht. Uiteraard hebben wij nog niet alles van Celer kunnen beluisteren (ja, wij moeten ook zo nu en dan eens ademhalen), maar we kunnen wel stellen dat het hier een toch wel ondergewaardeerd artiest betreft die bij momenten zeer mooie dromerige ambient/field recordings op de mensheid loslaat. Maar nu staat alles dus in het teken van Shanghai. Bij aanvang leek het ons een uitdaging om de dromerige klanken waarover reeds sprake te lijmen aan het jachtige geluid van de grootstad. Celer weet hier inventief mee om te springen: enkele omgevingsgeluiden worden uit de lucht geplukt om vervolgens uit te deinen tot zweverige ambient tapijten. Het uit de lucht plukken kan je haast letterlijk nemen, maar net zo graag gunt Celer deze geluiden de vrijheid en werpt ze terug richting hemel. Bij de eerste luisterbeurten waren we toch met enige teleurstelling omtrent deze trip bevangen, het schijnbare gebrek aan afwisseling leek ons immers vrij haaks te staan op onze reisbestemming. Achteraf valt je echter de schoonheid die van deze stukken op, en ligt de sterkte van deze dubbelaar (goed voor een kleine 100 minuten rustgevende ambient klanken) net in deze contradictie. Dat het leven aan ons voorbijflitst dat kan je in een stad als Shanghai aan den lijve ondervinden. Vandaar dat Long ons ook meeneemt voor een ritje met de Maglev, de eerste en enige magneetzweeftrein ter wereld die in gebruik is. Vanaf de luchthaven in Pudong loopt de lijn tot aan het metrostation Longyang Road en doet minder dan acht minuten over dit stuk van 30 kilometer. De topsnelheid ligt rond de 430 km per uur. Hoe deze klinkt aan 303 kilometer per uur, kan u dankzij dit album zelf ontdekken. Dient u op uw budget te letten tijdens de met rasse schreden naderende vakantie? Dankzij ons heeft u alvast een goede tip voor een budgetvriendelijke uitstap. Zonder dank, maar zeg gerust Xièxie (wat zoveel betekent als dank u in het Chinees) tegen Celer.

Will Long bringt Souveniers aus China mit, Klang gewordene Eindrucke und Erinnerungen aus dem im Juni 2017 bereisten Shanghai und Hangzhou. Mit Motiven wie den Stimmen von Passanten, Autohupen, Regen, der Bullet-Train-Verbingdung zwischen den beiden Stadten, Bahnhofsdurchsagen, Stimmengewirr, Vogeln, die chinesisch zwitschern, Karaoke… Aber homoopathisch verdunnt ins Unmessbare und Unhorbare. Denn so wie die Stadte im Kameraauge eingetaucht sind in Dunst und Regengrau, so tagtraumt die Erinnerung in einem weich gefilterten Soundscape, auf sanft atmenschaukeinden Drohnwellen. Selbst als Projektil eines Hochgeschwindigkeitszugs mit uber 300 km/h schaukeit man wie eine Daunenfeder. Das Chinesische verschwimmt schnell zu bloben Ingredienzen und verschwindet hinter dem Horizont. Als ware das Basesmaterial nur ein sublimer Mythos. Fur das Wiederganzbeischsein des Bewusstseins genugt Long das sanfte immersoweiter ozeanisch atmender Schwingungen. Oder der synasthetische Nachgeschmack von Regen bei Tages- oder bei Neonlicht. Celers Bedurfnis nach Ruhe und Ausgeglichenheit ist um ein Vielfaches grober als ganz China. Als Scape kennt er nur die Welle, die erstmals bei ‘For the entirety’ ihre gleichformige sonore Schwingung mit einem Hauch von orgeinder Feierlichkeit weitet. Aber vielleicht ist auch das nur die Illusion eines Eingelullten. Nach nochmal kurzen Klangsouveniers schwingt auch die zweite Halfte als meditative Mobiusschleife oder in sich kreisende Ouroboros. Das ‘Prelude to obsession’ steigt nach 23:48 in Hangzhou um zu ‘Our dream to be strangers’ (15:25), bei dem die Welle wieder verunklart zu einem drohnenden Orgein und im Wind verwehenden glockigen Lauten. ‘Text me when you wake up’ Soll ich dann schreiben, dass Schlafsterne wie Aufputschmittel wirken im Vergleich mit Celers Drohnwellen-Lullaby? Oder dass im Gegenteil selbst Esoterikmuffel dabei eine Bewusstseinserweiterung erfahren?

Het is lang geleden dat ik iets van het Amerikaanse project Celer heb aangeschaft. Niet dat het slecht is wat er uitgebracht wordt, maar ik vond het allemaal een beetje meer van hetzelfde. Het project start omstreeks 2006 met Will Long en diens vrouw Danielle Baquet-Long (Chubby Wolf). Die laatste overlijdt bijna 10 jaar geleden plotseling aan hartfalen op 26-jarige leeftijd. De muziek van Celer, die steevast ergens in de ambienthoek zit, is altijd van een zekere melancholische aard en dat is er in de loop der jaren op begrijpelijker wijze niet vrolijker op geworden. De output is gigantisch en veel ervan van hoog niveau. Inmiddels woont Will Long in Tokio en brengt vanuit daar zijn nieuwe dubbelalbum Xièxie, in het Chinees 谢谢, hetgeen “bedankt” betekent. Hoewel de muziek hierop weer aansluit op eerdere werken, die ik wellicht ten onrechte links heb laten liggen, raakt deze me meer dan ooit. De muziek is één stroom aan droefgeestig maar uitgebalanceerd warm geluid. Het is een mengelmoes van ambient, drones, tapes, elektronische geluiden en met name op de tweede schijf ook veldopnames, die steeds heel subtiel van karakter veranderen. De muziek doet soms bijna neoklassiek aan, maar dat is meer door de flow dan de daadwerkelijke muziek. Tijdens het afspelen van de muziek krijg ik ook geen letter op het spreekwoordelijke papier, zo intens, meeslepend, narcotiserend, overdonderend mooi en tot de verbeelding sprekend is dit alles. Muziek die geschikt is voor de fans van Fennesz, Machinefabriek, Kyle Bobby Dunn, Olan Mill, A Winged Victroy For The Sullen, Ian Hawgood enThe Caretaker. Als je er maar één van Celer zou mogen uitkiezen, neem dan deze, want dit is zijn magnum opus.

Il titolo del nuovo lavoro di Will Long, ultimo di una folta serie di produzioni a nome Celer, significa “grazie” in cinese: “Xièxie”, appena uscito per Two Acorns Records. I suoi field recordings, questa volta, ci fanno viaggiare da Shanghai all’aeroporto di Hangzhou, passando nel treno supersonico chiamato “Maglev” (che può raggiungere i 600 km/h). Il tutto avvolto da drone music, prolungata in maniera estrema, senza aggiungere nulla al loop scelto, neppure minimale. L’esperienza intera dura quasi 90 minuti ed è distribuita in 2 LP. Diverse tracce, come titolo hanno la descrizione dell’ambiente registrato e la data. “(06.23.17) From the doorway of the beef noodle shop, shoes on the street in the rain, outside the karate school” apre il disco, tra voci, campanelli di biciclette, clacson vari, e un pad statico ed avvolgente, tendente al drammatico. Sembra che stia per accadere qualcosa di tragico, ma il pad è tutto ciò in cui consiste la seconda traccia, “Rains lit by neon”, in tonalità minore. Si passa al maggiore con “In the middle of the moving field”, ma con un suono più grave, profondo e vibrante. Dopo dieci minuti, udiamo dei passi, ed ecco l’agognato viaggio in treno, in “(06.26.17) Maglev at 303 km/h”, un rapido passaggio di 44 secondi. Dopo la veloce corsa, una raccomandazione: “Text me when you wake up”. Qui, il campo è riempito da suoni ariosi e cristallini, e Celer lascia fluire l’intero ciclo di vita del suono, in maniera circolare. In chiusura al “Disc one”, un loop vagante costituisce i 21 minuti di “For the entirety”, che per effetto della reiterazione trascende. Il “Disc two” ci fa ripartire con un secondo viaggio: “(06.24.17) Birds inside the high halls of Hangzhou, (06.21.17), Shanghai red line, metro karaoke”. Gli annunci in stazione ci fanno attendere la metropolitana, dove entriamo, così possiamo apprezzare l’accelerazione, mentre udiamo in carrozza un vociare di bambini e un tamburino percosso in modo maldestro. Il tamburino ci collega a “Prelude to obsession I”, un altro drone insistente, che in “Prelude to obsession II” subisce solo una minimale variazione, quasi impercettibile ascoltando tutto di fila. Giungiamo in aeroporto con “(06.26.17) Waiting in Hangzhou”, tra i passeggeri in movimento, ma restiamo solo un minuto, per terminare con l’ultimo quarto d’ora di drone: “Our dream to be strangers”. L’ambientazione sembra riconciliarsi con il mondo, e tutto il doppio disco appare come un’osservazione meditativa ed estatica della realtà circostante, per la quale Will Long si sente di essere grato, di dire xièxie.

Xièxie (“merci” en chinois) est un disque de voyage : de celui effectué par Will Long en Chine en 2017. Les images et les sonorités gracieuses abondent au cœur de cette ambient profonde, agrémentée de field recordings urbains, conférant à l’œuvre une valeur documentaire. Xièxie s’ouvre d’ailleurs par des sons de conversation enregistrés sur place, un procédé de captation que l’on retrouve sur “(06.26.17) Maglev at 303 Km/h”, “(06.24.17) Birds inside the high Halls of Hangzhou, (06.23.17) Shanghai red Line, Metro Karaoke” et “(06.26.17) Waiting in Hangzhou”. Ces bruits ambiants sont utilisés avec parcimonie, mais parviennent idéalement à nous plonger de façon délicate dans la réalité quotidienne de ce pays lointain et exotique.
Néanmoins, l’essentiel est ailleurs. Long est établi depuis plusieurs années au Japon, d’où il dirige le label Two Acorns. L’âme asiatique l’impacte fondamentalement, tant la recherche de l’épure est criante. Xièxie confirme le talent de l’Américain pour tisser des atmosphères éthérées, relaxantes et oniriques. C’est beau à en pleurer et pourtant, c’est si simple ! Se servant toujours de boucles, il nous invite à la contemplation. Ainsi, les nappes succèdent aux drones selon un schéma totalement répétitif. Les morceaux conservent la même trame tout au long de leur exécution, sans changement notable, l’aspect méditatif est pleinement assumé. Cet opus reste donc dans la lignée du concept Celer : une musique calme et hypnotique, non événementielle. Le musicien reste l’un des meilleurs représentants de cette mouvance minimaliste de l’ambient, au même titre que Hakobune, Ex Confusion, Rafael Anton Irisarri ou Kyle Bobby Dunn. Une pureté certaine émerge de son art et il nous inspire avec élégance certaines émotions, telles que la nostalgie (“Prelude to Obsession I”). On notera que Xièxie a été masterisé par l’excellent Stephan Mathieu et que deux titres bonus sont disponibles en téléchargement, des versions “uncut” de l’album entier. Une véritable réussite.